माझी वाट

ते माझे झाले होते,भेटताच क्षणी पण

मी तसा त्यांचा कधीही झालोच नाही 

ते अव्यक्त असून मजला,जरी सर्व कळाले होते

व्यक्त होऊन का त्यांना मी कळलोच नाही ? 

काटेरी वाटेवरती एकलाच चालत गेलो

तरी थकूनी असा माघारी मी वळलोच नाही

ओथंबूनी आलो मनाने ,जरी मी प्रत्येक ऋतूला

मनसोक्त तुझ्यापुढे मी कधी कोसळलोच नाही

ठेचाळल्या पायांना, उसंत मिळाली थोडीच

ध्येयाच्या मार्गावर मी अडखळलोच नाही 

बंड करून मनाने,कित्येक उठवल्या ज्वाळा

त्या स्थंडीलातही मी पुरता जळलोच नाही 

सारे प्रकाशित करण्या उगवला मित्र तो जेव्हा 

मी विझलो होतो तेव्हा,मग उजळलोच नाही